نکاتی درباره نحوه صحبت کردن با کودک

نکاتی درباره نحوه صحبت کردن با کودک

با فرزندم سعی دارد با توضیح دادن نکاتی درباره نحوه صحبت کردن با کودک به بهبود کیفیت ارتباط بین والدین و کودک کمک کند.

  • با فرزندتان از همان کودکی با احترام رفتار کنید. اگر فرزندتان در انجام کاری به شما کمک می کند حتماً به او “متشکرم”، “سپاسگزارم” بگویید. اگر از کودکتان می‌خواهید در انجام کاری به شما کمک کند از واژه‌ی “لطفاً” در ابتدای جملاتتان استفاده کنید. اگر استفاده از این واژه‌ها را از سنین کودکی به فرزندتان بیاموزید، کودک روش درست صحبت کردن را یاد می‌گیرد. کودکان عمل مارا می بینند نه صدای ما را. کلمه‌ی جادویی “لطفا” را در تربیت و پرورش کودکان فراموش نکنید.

 

  • تمام کودکان به کلمات و اعمال مثبت واکنش نشان می‌دهند. اما به خاطر داشته باشید که بیان و تصدیق اینکه دقیقا کدام کار کودک خوب است، موثرتر از این است که به کودک گفته شود که بچه خوبی هستی!
    نمونه گفتگو: چه پسر خوبی دارم!/ وای چقدر پسرم دقیق برنج هارو تو قاشقش جا میده و تمیز غذا می‌خوره.

 

  • تاحالا افرادی را دیده اید که در هنگام ناراحتی قهر می‌کنند و حرف نمی‌زنند. هرچقدر از موضوعی ناراحت باشند، قدرت بیان علت ناراحتیشان و حل مساله را ندارند. اگر می‌خواهید فرزندتان جزو این افراد نباشد، باید از همین کودکی شناختن مشکل و توضیح دادن آن را با او تمرین کنید.
    به عنوان مثال در موقعیت‌های مختلف می‌توانید به جای استفاده از جملاتی مثل “جیغ نزن”و “گریه نکن” از این جملات استفاده کنید: “ناراحتی که دستت به اسباب بازی بالای کمد نمی‌رسه؟”یا”فکر کنم غمگین شدی وقتی دوستات اجازه ندادن باهاشون بازی کنی؟”و بعد او را به سمت حل این مساله سوق دهید. به تدریج وقتی کودک بزرگ می‌شود یاد می‌گیرد،با استفاده از کلمات مشکلش را توصیف کند و حسش را بیان کند. توصیف و بیان مشکل،اولین گام برای یافتن راه حل مشکل است.

در تمام ارتباطاتی که با کودک داریم دقت کنیم که در قبال رسیدگی و عشقی که به فرزندانمان می‌دهیم آنها را مدیون و بدهکار و ناامن نکنیم. به آن‌ها کمک کنیم زندگی‌های مستقل و ذهن‌های آرام داشته باشند و بدون داشتن عذاب وجدان دائمی از آنچه ما تا کنون برایشان انجام داده‌ایم زندگی کنند. فرزندان ما ناجیان ما نیستند. تمرین کنیم از تمام لحظه‌های با هم بودنمان لذت ببریم.